Knowledge >> From Bronx to Stage

Post

Topic : From Bronx to Stage

SIAMBBOY


Group : General Person

Joined : -

Member No. : 243

Board post : 91

Topic : From Bronx to Stage
« เมื่อ : 2010-03-24 07:19:44 น.»
183.89.70.xxx

หลายๆคนอาจจะรู้จัก B-boy ในรูปแบบที่แตกต่างกัน หลายคนอาจจะเคยเครียดกับการแข่งขัน ไม่อยากลงแข่งเพราะกลัวแพ้
หรือคิดว่ากลัวเสียหน้า หรือบางคนอาจจะตั้งใจกับการแข่งขันจนทำให้ตัวเองเครียด กดดัน บางครั้งก็ถึงขั้นทะเลาะกับเพื่อนตัวเอง
ด้วยซ้ำ
วันนี้ SIAMBBOY ได้นำ ความรู้เกี่ยวกับ อิสรภาพ และ ความเป็นธรรมชาติของการเต้นนี้มาเปิดเผยให้ได้เรียนรู้กันนะครับ

 

อย่างที่ทราบกันดี ถิ่นกำเนิดของ Bboying ที่เราเต้นกันอยู่นั้น เกิดมาจาก Bronx , Newyork ซึ่งเขต Bronx เป็นเขตที่เสื่อมโทรมเอาซะมากๆ มี แก๊ง มีการต่อยตี ปล้น สิ่งเสพติด อะไรหลายๆอย่างเหล่านี้ เขตนี้จึงเป็นเขตที่มีเด็กวัยรุ่นเกเรเยอะมาก หลังจากที่ Bboy เกิดขึ้น ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่า Bboy ในสมัยนั้นมีลักษณะอย่างไร การเต้นในสมัยนั้นเป็นเพียงแค่การแสดงออกของวัยรุ่นในปาร์ตี้ ที่อยากจะทำท่าเท่ๆเพื่อโชว์สาว เมื่อมีอีกคนนึงมาเต้น อีกคนนึงที่ไม่พอใจ ก็ออกมาเต้นสู้กัน

ในสมัยนั้นไม่ได้มีท่ามากมายเหมือนตอนนี้หรอกครับ มีกันอยู่ แค่ท่าสองท่า จากสองก็เป็นสาม สามก็เป็นสิบ จนกลายเป็นการเต้นจริงจังไปแล้ว เริ่มมีการผสมผสานท่า อีกคนนึงพอแพ้ก็เอาท่าของอีกคนไปเลียนแบบ ซ้อมจนเก่งแล้วก็เอาท่านั้นกลับมาสู้กับคนเดิม เป็นอย่างนี้กันเรื่อยไป จนกลายเป็นสังคม สร้างเป็นศิลปะการเต้นที่เรียกว่า Bboying ขึ้นมา

เมื่อศิลปะการเต้นนี้ถูกหล่อหลอมขึ้นมาเป็นรูปเป็นร่าง ความรู้สึกของคนเต้นก็เปลี่ยนไปด้วย มันกลายเป็นการแสดงออกทางร่ายกาย บ่งบอกถึงตัวตนของคนๆนั้น แสดงออกถึงศิลปะในตัวคนๆนั้น ความระเอียดอ่อนของการเต้นจึงเริ่มขึ้น การเต้นแข่งขันกันระหว่างแก๊งจึงถือเป็นเรื่องของศักศรีที่ยอมกันไม่ได้ โดยที่ไม่ต้องมีการตัดสินอะไรทั้งนั้น



เมื่อการเต้นนี้ได้ถูกพัฒนาไปเรื่อยๆ จนเริ่มกระจายตัวไปสู่ทวีปอื่นๆ ความเข้าใจ และ หลักการของการเต้นก็เปลี่ยนแปลงไปด้วย
จนเมื่อการเต้นนี้เข้ามาสู่ทวีปเอเซียของเรา... แน่นอนถาพลักษณ์มันเปลี่ยนไปมาก เมื่อคนเอเชียรับวัฒนธรรมการเต้นนี้มาภาพลักษณ์ของมันก็ถูกดัดแปลงไปมากจากที่เคยเต้นผสมสานด้วยศิลปะ หรือการใช้ชีวิต ก็กลายเป็นนำเอาท่าแค่เพียงส่วนหนึ่งมาใช้โดยไม่เข้าใจถึงวิถี ชีวิตและวัฒนธรรมของมันด้วยซ้ำ

 


จนในรุ่นของเราๆ เกิดมาปุ๊ปก็เจองานแข่งเลยทันที แบบไม่ทันตั้งตัว มีบีบอยเป็นตัวอย่างให้เราดูมากมาย มีงานแข่งใหญ่โตมโหฬาร จนเราไม่รู้กันด้วยซ้ำว่าการเต้นนี้มันมาจากไหน จากแก๊งในเกตโตร้างๆ ที่มีคนดูแค่ไม่กี่สิบคน ก็กลายมาเป็นเวทีใหญ่ที่มีคนดูนับพัน ถ่ายทอดออกทีวี กระจายสู่ Internet มีบีบอยดังๆที่เหมือนกับจะเป็นดารา ก็เลยทำให้การเต้นที่เคยเป็นศิลปะ ดูเหมือนจะการเป็นฟุตบอลแช๊มเปี้ยนลีคไปซะแล้ว



หากถามว่ามันเป็นเรื่องที่ดีหรือไม่ดี มันเป็นเรื่องที่ดีมันกระจายสังคมนี้ กระจายศิลปะการเต้นนี้ แต่ในขณะเดียวกันหากเรามองและเข้าใจมันผิด มันก็จะทำร้ายเราได้ หากเราเข้าใจมันผิด หากเราเต้นเพื่อต้องการรางวัล หากเรากังวลว่าเราจะเต้นไม่ดี หากเราเสียใจที่เราเต้นไม่ได้ หากเราเต้นเพื่อให้คนดูชอบจนลืมมอง ศิลปะที่เป็นแก่งแท้ของมัน มันก็อาจจะทำให้เราเครียด ทำให้เกิดการทะเลาะเบาะแว้งกันได้ เพราะบางครั้งมันอาจจะทำให้เราเครียดเกินไปกับการแข่งขัน เหมือนกับว่าเราต้องชนะ หากเราแพ้เราจะต้องเสียใจ บางครั้งต้องฟอร์มทีมกันยกใหญ่ ทั้งหมดทำเพื่อชัยชนะ เพื่อชื่อเสียง แต่ในความเป็นจริงแล้วมันไม่ใช่อย่างนั้น การเต้นนี้กำเนิดมาพร้อมกับความสุข มันเป็นการเต้นเพื่อระบายความรู้สึก เสมือนกับการวาดภาพลงบนผืนผ้าซักใบหนึ่ง หากการวาดภาพนั้นมันทำให้เราต้องร้องให้ มันเป็นเรื่องที่ถูกแล้วหรือ ?

ดังนั้นการเต้นนี้เป็นได้ทั้ง ศิลปะและกีฬา เราสามารถที่จะใช้มันออกกำลังกายได้ ก็คือเราเต้นแล้วเราก็ไม่ต้องไปออกกำลังกายอย่างอื่นแล้ว มันสามารถที่จะทำให้เราได้เหงื่อ ได้ความสนุก แต่ต้องจำกัดมันให้อยู่ในความพอดี อย่าไปคิดมากกับมันมันเป็นเพียงแค่ศิลปะการเต้นง่ายๆ ของมนุษย์ เรามีเพื่อนพ้องที่เรารักเต้นด้วยกันอย่างมีความสุข การแข่งขันเปรียบเสมือนเกมส์ ที่เราเอาไว้เล่นต่อสู้กันอย่างสนุกสนาน ไม่ใช่เพื่อการฆ่าฟันแย่งชิงรางวัลกัน หากจะฆ่าฟันกันก็ขอให้เป็นเรื่องศักศรี หรือ เพื่ออุดมการณ์

สรุปแล้วจากการเต้นที่เคยเป็นพี่แค่การแสดงออกของวัยรุ่น จนตอนนี้กลายมาเป็นการเต้นที่เป็นที่นิยมในทั่วโลก มองไปที่ไหนก็มี B-boy ไปทุกหนทุกแห่ง ทุกอย่างเป็นไปอย่างสวยงาม ในที่เริ่มของการเต้นมีทั้งเรื่องที่ดีและไม่ดีปนกัน ใน Hiphop มีเรื่องที่ทั้งดีและไม่ดีปนกัน มันจึงเป็นหน้าที่ของเราที่ต้องแยกแยะให้ออก อย่าไปเครียดกับการพ่ายแพ้ มันคือกุญแจตัวสำคัญสู่การพัฒนา อย่าลืมความสุขเวลาที่เต้น อย่าลืมความจริงใจที่มีให้กับการเต้น หากเราหาความพอดีของมันได้ เราก็จะสนุกแล้วมีความสุขกับการเต้นนี้ไปได้ตลอด ขอเป็นกำลังใจให้กับ B-boy ทุกๆคนครับ

(Written by. Gonza)


SIAMBBOY
*ทางเว๊บ siambboy ขอสงวนลิขสิทธิ์ในการนําข้อมูลไปโพสในเว๊บอื่นๆ หากมีความจําเป็นหรือมีจุดประสงค์ที่ดี
 ติดต่อมาที่ Contact

Last edit topic : 2010-05-26 11:11:48


Group : General Person

Joined : -

Member No. : 647

Board post : 0

Re : From Bronx to Stage
« เมื่อ: 07 พ.ค. 53 เวลา 18:45 น. »
183.89.70.xxx
ซึ่ง โคตร สุดยอด TT TT


Group : General Person

Joined : -

Member No. : 524

Board post : 5

Re : From Bronx to Stage
« เมื่อ: 28 มี.ค. 53 เวลา 02:45 น. »
183.89.70.xxx
It's Alright


Group : General Person

Joined : -

Member No. : 268

Board post : 52

Re : From Bronx to Stage
« เมื่อ: 25 มี.ค. 53 เวลา 01:13 น. »
183.89.70.xxx
MY LIFE****


Group : General Person

Joined : -

Member No. : 263

Board post : 1

Re : From Bronx to Stage
« เมื่อ: 24 มี.ค. 53 เวลา 13:15 น. »
183.89.70.xxx
Dope!

Operation By Kevinorganizer Co.,Ltd.

All Right Reserved 2009. siambboy

Kevin Organizer Co.,Ltd. "Just Name It You Have It"

327 Soi Yasoop 1, Vipavadee-Rangsit Rd., Jomphol, Bangkok 10900, Thailand